پنجشنبه شب خاله مانلی رو به خاله آیلی گفت: وای من هوس کله پاچه کردم فردا صبح بریم بگیریم؟ شاینا تا اینو شنید هوراااا منم میام خونه شما منم کله پاچه دوست دارم و اینگونه شد که دخترک همراه خاله ها راهی خونه شون شد به عشق کله پاچه صبح جمعه...

بقیه ماجرا از قول خاله آیلی: شاهدونه نزدیکی های ظهر جمعه از خواب بیدار شد. تا چشمهاشو باز کرد سریع گفت: خاله کله پاچه چی شد؟ خریدین؟ نخوردین که؟!!! .... نه خاله جان مامان نوشین و بابا حسین خوردن رفتن بیرون من و خاله مانی نخوردیم ... واسه بابام چی براش نگه داشتین؟ ... آره عزیزم سهم بابا تو قابلمه است!!! (باباش بهش  گفته بود پس من چی؟! همین!! ) ...

بعد از نوش جان کردن یک زبان کامل و مقداری بناگوش همراه با نان سنگک خواسته از وجود سهم بابا هم مطمئن شه که خاله در قابلمه رو براش باز میکنه و ایشان با صحنه عجیب یک عدد مغز درون قابلمه مواجه میشه!!! وای خاله این که مغز واقعیه!! (شاینا به هیچ وجه از اعضای بدن خوشش نمیاد سر کلاس علوم قسمت اعضای بدن تو آزمایشگاه همیشه چشمهاشو می بنده!!) ... بعد از کمی تامل: اصلا خاله کله پاچه یعنی چی؟!! یعنی کله واقعی؟!!! یعنی ما کله واقعی گوسفند رو باید بخوریم یا ماهیچه شه؟!!! ... خاله هم میگه نه عزیزم کله کدومه همون ماهیچه خوشمزه است که تو دوست داری اسمشو گذاشتن کله پاچه این مغز واسه کار خاله مانلیه قراره ببره کلینیک من اشتباهی قابلمه رو نشونت دادم...

و دخترک همچنان با شنیدن نام کله پاچه ذوقی میکنه که بیا و ببین...